اگر اندکی دقیق به مساله و شکل بیکاری در کشور نگاه کنیم می بینیم که در بعضی از رشته های تحصیلی فارغ التحصیل زیاد داریم (تراکم مدرک) و بازار کار کم یا برعکس. همچنین در بعضی از مشاغل، شغل مورد نظر با رشته تحصیلی ارتباطی ندارد و اگر هم مرتبط است کارآیی لا زم را ندارد (دانش بدون مهارت و توانایی).

تمام عوامل ذکر شده می تواند از جهتی ارتباط پیدا کند با اینکه آیا انتخاب رشته تحصیلی و شغلی براساس علا قه و استعداد و نیازهای کشور و جامعه بوده یا نه؟

....


از طرفی در چند سال اخیر، پس از تغییراتی در نظام آموزشی کشور و طرح فعالیت های مستمر (به خصوص موارد خارج از کلا س) می بینیم که این فعالیت ها و فوق برنامه ها از همان دوره ابتدایی با سلا یق مختلف و بدون سازماندهی و گاها بدون هدف و برنامه خاصی با صرف هزینه هایی همراه است و در دوره راهنمایی و دبیرستان نیز کم و بیش به همین صورت ادامه می یابد و دانش آموزان پس از طی دوران ابتدایی و راهنمایی، هنوز حالت سردرگمی برای ورود به دوره متوسطه و در مرحله انتخاب رشته تحصیلی را دارند. پس با پیوند و ارتباط این دو مورد باید راه چاره ای اندیشید. آنچه مسلم است اگر از ابتدا هدف مشخص و جهت یابی صحیح شود، علا قه ها تشخیص داده و استعدادها به نحو درستی پرورش یابند، هرکس رشته تحصیلی را برگزیند که علا قه دارد و جذب شغلی شود که استعداد و توانایی انجام آن را دارد و گاها ممکن است فوت وفن آن کار را نیز از پدر و خانواده یا در اثر تجربه به دست آورده باشد، آن وقت در آینده علا وه بر اینکه بازدهی کار، خلا قیت و توانمندی، رضایت مندی اشخاص افزایش می یابد، بالطبع بسیاری دیگر از مشکلا ت جامعه مانند شکل بیکاری و جلوگیری از هدر رفتن نیروی جوان، سلا مت روانی جامعه، افزایش تولیدات داخلی و جلوگیری از مصرف گرایی، بالا نرفتن سن ازدواج به دلیل بیکاری و تا اندازه ای حل یا لا اقل کاهش می یابد و این امر مستلزم برنامه ریزی پایه ای و اساسی و مداوم می باشد چرا که استقلا ل کشورها در گرو چشم امید به همین کودکان و نوجوانان است.

امروزه با توجه به علا قمندی اولیا نسبت به امر آموزش فرزندان از همان سال های اولیه تحصیلی و فرصت هایی که کم و بیش برای ارتباط اولیا و مربیان فراهم شده است می توان بهره جست و گروهی از فعالیت های آموزشی را هدفمند ساخت بدین صورت که فعالیت هایی مانند تکالیف گروهی، تحقیقات، مقالا ت، فوق برنامه ها و... که در سال های چهارم و پنجم ابتدایی به صورت پراکنده و غیرمنسجم انجام می شود به صورت استفاده از «پوشه کار به روش پژوهش در عمل» و کمک اولیا و مربیان پایه ریزی کرد و در دوره راهنمایی و متوسطه تکمیل ساخت و روز به روز بر پایائی و روانی آن به منظور شناخت پرورش علا یق و استعدادها افزود، تا هدایت تحصیلی و شغلی دانش آموزان با توجه به رشته های تحصیلی موجود در نظام آموزشی کشور به نحو مطلوب تر و کارآمدتری صورت گیرد.

در این روش لا زم است از همان سالهای پایانی ابتدایی معلمین:

تکالیف وحتی الا مکان مساله محور کنند تا هر گروه از دانش آموزان مساله مورد نظر خود را از زاویه نگاه علوم مختلف مورد بررسی قرار دهند.

دانش آموزان را بر حسب علا قه و استعداد در انتخاب مساله و انتخاب افراد گروه آزاد گذاشته تا تصمیم بگیرند و فقط راهنمایی شوند.

از والدین بخواهند تا در جریان تهیه پوشه کار فرزندان بوده و مشارکت داشته باشند.

در گفت وگو با والدین از پوشه کاری دانش آموزان استفاده و درباره جنبه های کار فرزندانشان با آنها مشورت کنند.

و بعد در دوره راهنمایی با استفاده از معلمین و دروس که متنوع تر می شود، می تواند پربارتر شده و مثلا در ساعات فوق برنامه سازماندهی منسجم تر پیدا کند.

 

نویسنده : طاهره امانیان

خواندن نظرات شما عزیزان مایه دلگر می ما می شود :

باتشکر از منبع :http://www.aftabir.com